Het schort

Mijn grootmoeder kon niet zonder haar schort.
Ik zie het zo nog voor me. Blauw grijs-ruitje en onderop zat blauw borduursel. Dat had mijn oma waarschijnlijk zelf gedaan. Ze was een handige vrouw met teveel tijd.
Als ze bij ons kwam logeren, nam ze haar schort ook mee. Wanneer ze het om knoopte zei ze tegen mijn moeder: “doe nou je schort aan” Dan zuchtte mijn moeder, sloeg haar ogen ten hemel en hing een blauw nylon gevalletje om. Dat alle andere dagen aan het haakje bij de theedoeken hing. Ik wist al voor mijn achtste dat er zoiets bestond als een generatiekloof.
Die kennis bracht ik in praktijk, door zelf dolgraag een schort te willen. Logeerde ik bij oma, dan mocht ik er een van haar. Verder dan een schort van oma heb ik het nooit gebracht. Ik moet ook zeggen: ik zag het nut er niet echt van in. Ik vond het alleen maar leuk. Op dit moment hangen er twee in de keuken, ene van mij en een van manlief: de kinderen wilden eens grappig zijn.
Mocht u een schort een liefdevol tehuis willen geven: meldt het even in de comments hieronder, dan regelen we wat.
terug naar de schorten van toen
De terug naar de schorten van toen. Met de kennis van nu denk ik: in het tijdperk dat de wasmachine een luxe was en dan hebben we het nog gewoon over zo’n ketel die je zelf met water moest vullen, was kleren schoonhouden wel een zeg maar “DING”.
Zo’n lap katoen, die er eigenlijk niet toe deed en waarvan niemand zag dat je hem droeg ( als de bel ging deed oma hem vliegensvlug af)was natuurlijk veel makkelijker schoon te houden, dan die zware jurken en blouses.
Tel daarbij op dat het ook de goede-oude tijd was van burenhulp en naastenliefde. Maar om die burenhulp te kunnen geven, moest men elkaar wel in de gaten houden. En bij gebrek aan tv met soaps, moesten ze dan wel over elkaar praten…
Met een vuile jurk bij de kar van de groenteman gaan staan, dat gaf geen pas….
En na dit alles geschreven te hebben, denk ik dat ik vanavond maar eens een schort omdoe als ik ga koken. Gewoon omdat het kan.
Lees ook eens: the right to repair










