fbpx
Huis en tuin

De tuin kent geen rangen en standen

rangen en standen
Felice
Geschreven door Felice

Niet wie je bent, maar wat je doet

“Op” de tuin, zijn we allemaal gelijk. Het klinkt als een cliché, maar geloof mij, het is waar.
Wanneer je uit je auto stapt, ben je tuinder, niks meer en niks minder. Dan gaat het alleen nog maar over: de hoeveelheid onkruid, die dit jaar ongeëvenaard is. Of over de heggen die nodig gesnoeid moeten worden, “Weet je hoeveel heg er om mijn tuin zit??” Of we bespreken de aardappeloogst, die dit jaar echt verrot is, al het schijnt bij de hoger gelegen tuinen best mee te vallen.…Kortom, dan houden we ons bezig met belangrijke zaken.

En daartoe gaan we als het zaterdag is, voor de kantine zitten met een kopje koffie. Omdat nog veel verder te bespreken. Als het geen zaterdag is, en de kantine dus dicht, lopen we met elkaar naar onze wederzijdse tuinen. Om te kijken hoe mooi de dahlia’s erbij staan. Of om even die stek van de frambozen struik in ontvangst te nemen. Onderwijl willen we dan wel eens roddelen: tuin 28, daar staat het onkruid wel HEEEL hoog. Alweer….#zucht.

De rangen en standen die er zijn

Want, die rangen en standen zijn er we, alleen ze zijn heel eenvoudig: zij die werken en zij die niet werken. Je hoeft geen goed tuinder te zijn( trouwens iedereen weet toch wel dat Hans de mooiste lupinen heeft en Jan altijd een enorme bessenoogst) maar je moet wel je best doen!
Tuinders die de boel de boel laten, worden met een scheef oog aangekeken.
Maar dat is dan ook de enige stand waar naar je gemeten wordt.
“Op” de tuin hebben een arts en bankdirecteur een tuin naast een buschauffeur en een verpleegster, dat weten we wel zo ongeveer van elkaar, maar het boeit niet.

Die volmaakte onverschilligheid voor maatschappelijke positie en het elkaar zo volkomen beoordelen op wat je in de hand hebt : je inzet, ik vind het al jaren een warm bad.
Nee, ik vind het meer dan dat: ik vind dat de wereld er een voorbeeld aan kan nemen.

Maar als ik terug loop naar de parkeerplaats en ik zie ieder weer in zijn eigen auto stappen, dan weet ik, dat de wereld nog niet zo ver is

Lees ook: Hoe gaat het met je

Like

Over de auteur

Felice

Felice

Geef een reactie