Liefde en relaties

Over zeurpieten, jammerhouten en meer van dat soort volk

zeurpieten
Felice
Geschreven door Felice

Het gebeurt mij echt niet vaak. Maar soms wel. Dan heb ik er zo genoeg van he.
Zo meer dan genoeg.Waarvan zul je vragen. Ik kan er kort over zijn : van zeurpieten.

Er  is een liedje van Kinderen voor Kinderen : gemopper, gemekker, gezanik en gezeur, dat is bij ons thuis elke morgen strijk en zet…Soms krijg ik een onbedaarlijke zin dat luid en vals ( ik kan slecht toon houden ) te zingen.

Er zijn van die dagen dan kom je de ene mopperpot na de andere zeurdoos tegen…
Normaal gesproken ben ik een empathisch mens ( al zeg ik het zelf maar) en begrijp ik dat ik iet kan oordelen over andermans leed. Ik maak het tenslotte zelf niet mee , niet waar. En als het voor die persoon erg is dat , laten we zeggen, haar kanariepietje is weggevlogen, wie ben ik dan om te zeggen dat dat niet erg is??

Echte zeurpieten…

Maar soms heb ik zo’n dag en dit is er een van , dat ik denk :”Mens, sta niet zo stom te janken! Wie liet dat raam openstaan?? Dat was je toch helemaal zelf zeker! En nu we het er toch over hebben, vogels houden in een kooitje is zielig!”
Of neem de overbuurman. Die kan een potje zeuren over de gemeente en het niet onderhouden van de perkjes in de straat. Meestal knik ik beleefd. Maar op een dag als vandaag wil k zeggen “Man er mankeert niks aan je handen. En je bent gepensioneerd, je hebt tijd zat. De gemeente geeft die perkjes graag in gebruik van bewoners. Doe iets, zeurdoos. Ga en een kruidentuin van maken”
Het zou ook een rozentuin mogen zijn, dat maakt mij niet uit.

Of die kennis, die ik nog van het koor ken : aldoor maar mopperen over haar hoge lasten en dat ze geen huisje in Friesland kan kopen. Maar ze is vergeten dat ze de overwaarde van haar huis in een duizelingwekkend mooie verbouwing heeft gestoken. En dat ze nog nooit een cent hypotheek heeft afbetaald..

Ik ga er een beetje van uit, ik hoop maar stiekem, dat ik niet de enige ben, die zo af en toe geen geduld heeft met dit soort jammerhouten…. In gedachten dan he….ik spreek het nooit uit.

Of zouden we dat misschien gewoon wel moeten doen? Al is het maar zo af en toe?

lees ook Ode aan de verveling

Like
137955

Over de auteur

Felice

Felice

16 reacties

Geef een reactie