fbpx
Huis en tuin

Als je wil door eten, moet je dooreten.

eten
Felice
Geschreven door Felice

Over eten, de werking van de hersens en nog zo wat

Drie jaar geleden vond ik het welletjes: die rondingen die maar bleven komen.
Jezelf accepteren, snappen dat je lichaam er op je 30-ste anders uitziet dan op je 60-ste, het was mooi en het was aardig. Maar ik was het zat. En zo ging ik naar een diëtiste.

Het eerste wat ze me leerde was langzaam eten. Prik een pieper aan je vork, stop hem in je mond. Leg die vork neer. Eet je mond leeg. Pas als je mond helemaal leeg is, prik je de volgende pieper aan je vork. Stop hem in je mond. Leg die vork….etc

De gedachte erachter is dat je hersens tijd nodig hebben om te registreren dat er eten in je maag is beland.
Als je snel door eet, kan dat niet geregistreerd worden en dan kan je dus blijven eten.
Ik vond het allemaal redelijk overdreven en nogal belachelijk. Maar goed ik ging daar niet voor niks heen…Geheel tegen mijn gewoonte in, was ik eens niet eigenwijs. En guess what??
Het hielp. In plaats van anderhalf bord per warme maaltijd, at ik er nog maar een. Want na een zat ik vol…
Dat hielp overigens niet significant met het afvallen, wat wel weer jammer was.

Vorige week, had een kennisje het over haar zoon, die toch stevig wat kilootjes kwijt moet.
Enthousiast gaf ik haar de “leg-je-vork-neer” truc. Dat is sowieso al dom: je moet nooit ongevraagd goede raad geven. Altijd vragen of mensen raad willen. En anders je goede raad gewoon voor je houden: goede raad is ten slotte duur, waarom zou je het verspillen??

Dat kennisje van mij, vond het duidelijk een onzinnige raad. Het kind at reuze langzaam: hij was altijd later klaar dan zij.( Hallo, hij eet ook twee keer zoveel….)

Ik was natuurlijk in mijn wiek geschoten omdat mijn goede raad zo achteloos voor de zwijnen werd geworpen. Wat mijn eigen schuld was, maar soms ben ik niet in de stemming voor zelfreflectie. In zo’n geval kan wetenschap mij troosten. Daarom besloot ik eens na te gaan, hoeveel tellen ik nu pauze nam om mijn hersens de tijd te geven te registreren dat er weer een pieper veilig is geland.
Drie tellen! Lieve lezers zo weinig tijd hebben die hersens nodig om te weten dat er wat in je maag zit. Een, twee, drie: klaar. De dichter Vroman zei: de mens is een zachte machine. Jazeker en een heel mooie en een heel ingewikkelde!

Like
1

Over de auteur

Felice

Felice

10 reacties

Geef een reactie