fbpx
Vrouw en trends Winkelstraat

Geuren en kleuren, maar vooral: geuren

geuren
Felice
Geschreven door Felice

Wanneer iemand je een mooi verhaal vertelt, dan zeggen we: ze vertelde het in geuren en kleuren.
Dat is niet zo raar, zonder kleur en geur was het leven ondraaglijk saai. De mensheid heeft altijd geprobeerd met kleuren en geuren het leven op te vrolijken en aangenamer te maken. Voor dat laatste was geur een niet onbelangrijk hulpmiddel: het dagelijks douchen is nog maar 50 jaar oud en tot die tijd stonken we gewoon gezellig met zijn allen.

Laatst, toen ik in het schooltje van Dik Trom stond, dacht ik: ik mis iets, ik mis iets… Eerst dacht ik dat het lag aan het feit dat het schooltje is “gepimpt” en geschikt gemaakt als tentoonstellingsruimte, maar toen ik er een tijdje rondliep, kwam ik er achter dat ik de geur miste. De geur van een kolenkachel (of was het turf), natte sokken en ongewassen lijven. Oke, je kan zeggen: je miste de stank. Maar op de een of andere manier hoorde die geur bij het verhaal van dat schooltje.

Geuren zijn zo persoonlijk

Ooit heb ik in Dover door een museum gelopen dat was ingericht in de grotten daar. In de tweede wereldoorlog was daar een noodhospitaal ingericht. Hoe ze het voor elkaar hadden gekregen, ik heb geen idee, maar het stonk er in de keukens naar weeïg ziekenhuiseten en op de zalen rook je desinfecterende middelen.

Het duurde even voor ik door had dat dit museum het vertellen in geuren (kleur was er minder maar dat is begrijpelijk) heel letterlijk nam.
Het is heel apart, hoe een geur bezit van je waarneming en je gevoel kan nemen, zonder dat je het zelf in de gaten hebt.

Is het daarom dat makelaars de geur van gebakken appeltaart in te koop staande woningen willen verspreiden? Ik denk het. Zou het helpen vraag ik me af, want ieder mens heeft bij een geur andere associaties. Versgebakken appeltaart hoeft niet per se een gevoel van welbehagen op te roepen, is het wel?

De vraag stellen is hem beantwoorden: persoonlijk heb ik niks met de geur van appeltaart, niet positief en niet negatief. Waarmee dan wel, wat is nu, voor mij een geur van welbehagen?
De geur van pinda’s… op zaterdag pinda’s doppen en eten… en dan even lekker bij papa op schoot kruipen, terwijl hij een borreltje dronk… die geur…
Gek he, maar ik zei al: geur is iets heel persoonlijks!

 

lees ook: een stijldip

Like

Over de auteur

Felice

Felice

Geef een reactie