fbpx
Huis en tuin

de eenzame appel

appel
Felice
Geschreven door Felice

En daar ligt hij dan: een mooie, glanzende appel. Eenzaam op een stenen bankje.
In de grauwe omgeving valt hij op: hij is vrijwel de enige kleur in de omgeving.

Wat doet die appel daar.

Ik kijk ernaar en vraag me af: wat doet die appel daar? Wie is hem vergeten?
Of is hij express achtergelaten? Door een schoolkind bijvoorbeeld.
Een kind dat van zijn moeder een appeltje mee krijgt voor in de pauze, maar helemaal niet van plan is om dat appeltje ook daadwerkelijk op te eten. Ben je gek, die koopt veel liever een Mars in de pauze. En om te voorkomen dat die appel bruin en schimmelig wordt in zijn tas, of dat zijn moeder merkt dat hij hem niet opeet, legt hij hem niet op straat ( hij is netjes opgevoed) maar op het bankje.

Is het misschien goed bedoeld?

Het kan natuurlijk ook dat iemand die hier in een van de vele kantoren werkt, doelbewust er een extra heeft gekocht bij de AH even verderop. Ze heeft  – voor haar lunch – een pak sandwiches gekocht, een smoothie en twee appels. Een eet ze zelf op en de ander legt ze elke dag op dit bankje. Voor een zwerver, denkt ze dan.
Over het algemeen willen zwervers geen appels, maar dat weet ze niet.

Hoe zou het voor die appel zijn?

Die appel ligt daar eenzaam te glanzen en ik kan nu wel een aantal reden verzinnen waarom hij er ligt, maar de hamvraag is natuurlijk: hoe voelt die appel zich daarbij?
Ja, ik bedoel maar: Je zal daar maar in je uppie op die stenen bank liggen… Iedereen kijkt naar je. Dat vindt niemand leuk, ook een appel niet.
Zou hij niet stiekem heel jaloers zijn op die banaan die net langs komt?
Die banaan waar gewoon smakelijk in gehapt wordt?
Ik ben bang van wel…

Like
1

Over de auteur

Felice

Felice

10 reacties

Geef een reactie