fbpx
Vrouw en geluk

Corona

corona
Nori78
Geschreven door Nori78

Nori over Corona en het dagelijks leven

Het zijn bizarre tijden. Ik schakel op dit moment nog van ‘omg, we gaan allemaal dood’ naar ‘och, ik kijk morgen wel weer even’. Gelukkig is die laatste gemoedstoestand meer aan de orde van de dag. We moeten thuiswerken, geen yoga, geen Italiaanse les, geen feestjes, geen afspraken met vrienden/familie.Corona. Het is vreemd. In de supermarkt lijkt het alsof iedereen over meer informatie beschikt dan ik. Massaal wordt er wc-papier, paracetamol, vlees, blikvoer gebulkt. En dan ik. Die met haar lijstje door de supermarkt loopt. Als één van de weinigen leg ik maar 7 dingen op de band. Meer stond er niet op mijn lijstje (wel minder want frikandelbroodjes staan eigenlijk nooit op mijn lijstje maar zie ik geregeld toch op de band liggen).

Lockdown

Het is stil op straat. Vergadering na vergadering wordt geannuleerd. Nieuwsberichten blijven als newsflash op mijn telefoon verschijnen. En dan…wordt er gedebatteerd over een totale lockdown. Oef. Van alles scenario’s die misschien kunnen gaan gebeuren is een totale lockdown nooit een scenario geweest. En nu? Landen om ons heen hebben al een lockdown. Er blijven iedere dag meer besmettingen met het Corona virus bijkomen, meer mensen overlijden. Ik blijf mezelf voorhouden dat dit gewoon ieder jaar zo is maar dan haalt het het nieuws niet. Ik vind het lastig deze gedachte nog langer vast te houden. Gut, er is zelfs een petitie opgestart om een lockdown! Huh? Hoe kunnen wij, de burgers, nu zulke verstrekkende politieke maatregelen eisen? Dat snap ik niet.

Verandering in een week

Vorige week was iedereen nog vrij laconiek hierover. Inmiddels is iedereen wel doordrongen van het feit dat dit een serieuze zaak is. Nog nooit in mijn leven heb ik me  zo onveilig gevoeld. Sportclubs, bars en restaurants zijn gesloten. Scholen zijn gesloten. Op het kantoor mogen we alleen voor de continuïteit komen, dus om te laden en te lossen. En zodra dat gedaan is, weer weg. Naar huis. Vanuit daar werken.

Acceptatie

Steeds denk ik: “oké, we gaan het dus zo doen, prima” en dan gebeurt er weer wat. Laten we met zijn allen proberen een totale lockdown te voorkomen. Dus was je handen regelmatig, houdt afstand van elkaar en blijf zoveel mogelijk binnen. En ja; het is niet leuk maar het is even niet anders! Be safe.

Like
3

Over de auteur

Nori78

Nori78

16 reacties

    • Herken ik wel degelijk. Mijn spanningsboog is 2 seconden ofzo. Normaal doe ik op een thuiswerkdag enorm veel maar dat werk kan ik nu makkelijk over een week verdelen. Hopelijk geven de maatregelen het gewenste resultaat!

  • Voor mij voelt het allemaal nog steeds super onwerkelijk aan. Ik ben een risico groep dus zit vooral binnen. Er veranderd verder niet heel veel voor mij omdat ik al niet werkte. Maar vooral de onzekerheid vind ik verschrikkelijk

    • Ik behoor niet bij een risicogroep om het te krijgen maar beschouw me zelf voor wat betreft de besmetting wel tot een risico dus blijf ook gewoon binnen. En ja; steeds weer een nieuwe situatie en aanscherping van de regels, dat is ook niet fijn. Maar we zitten allemaal in hetzelfde schuitje, dat geeft dan ook wel weer moed.

  • Het voelt zo onwerkelijk momenteel, maar elke dag merk je weer dat het toch de trieste waarheid is. Ik werk nu volledig thuis, maar mis het contact met mijn collega’s wel, natuurlijk heb je mail en whatsapp maar het is toch anders.

    • Ja, het is ook enorm onwerkelijk. Vooral ook omdat het allemaal zo snel gaat. Geen tijd om aan een veranderde situatie te wennen. Nog maar even doorzetten….

  • Bizar is het allemaal he! Ik hoop dat het eens door iedere Nederlander door gaat dringen; het is niet alleen ik op dit moment, maar wij, samen als samenleving. Het gaat niet alleen om jezelf maar ook om anderen. Dus ik hoop met je mee dat deze mensen ook eens thuis gaan blijven!

    • Ja, het is echt bizar. En inderdaad, dit is een groepsproject. En dat kan je wel niet leuk vinden maar we moeten dit écht even samen doen.

  • Ik werk sinds vrijdag verplicht van thuis uit. Niet evident, want ik ben bankbediende, en klanten-contacten is eigenlijk m’n hoofdjob. Nu doen we veel via telefoon of digitaal. Gelukkig kan dit in deze tijden allemaal! Wij volgen trouwens enkel het jeugdjournaal op dit moment, ipv het échte journaal. Is toch iets minder ‘hard’ en confronterend om te volgen .. Hou jullie goed alvast in deze Corona-tijden!

    • Dit is mijn tweede week thuiswerken. Normaal werk ik één dag in de week thuis en op die dag kan ik heel wat doen. Mijn normale productiviteit op een thuiswerkdag is nu niet haalbaar. Even wennen:-) En ik kijk één keer per dag het journaal en verder probeer ik niet te kijken naar allerlei andere nieuwsberichten overdag. Als er iets nieuws is, krijg ik het die avond wel mee. Voor jullie ook rustig aan en be safe!

  • Ik heb helemaal niet het gevoel dat de ernst van de situatie bij iedereen doordrongen is, als ik kijk naar het gedrag van veel Nederlanders afgelopen weekend. De oproep om thuis te blijven en alleen bij noodzaak naar buiten te gaan en dan 1,5 meter afstand te houden is kennelijk niet voor iedereen even duidelijk.

    • Nee, dat komt omdat mensen het niet zien. Wat je niet ziet, is er niet en de beelden op tv lijken een ver van hun bed show. Een gebrek aan inzicht met mogelijk zware gevolgen. Misschien niet zozeer voor hen maar voor anderen die zij wellicht besmetten wel.

  • Een lockdown lijkt me vreselijk! Als iedereen zich nu eens aan de regels zou houden kunnen we dat misschien voorkomen!

    • Precies. Dat denk ik ook. Een complete lockdown lijkt me vooralsnog niet waarschijnlijk. Aanscherping van de regels zoals in Duitsland wel.

  • Ik snap gewoon niet dat mensen nog steeds geen gehoor geven aan de oproepen van het RIVM, daar kan ik netmijn verstand niet bij. Wij zitten al dagen met zijn vieren thuis, ik kom er alleen uit om boodschappen te doen 2 x per week en neem de dingen mee die ik altijd mee neem, ik hamster niet. Ik luister en zie en mijn dagen vullen zich met angst.

    • Ik snap dat ook niet. Ik heb me daar gisteren ook enorm over opgewonden maar het hielp niks. Ik probeer me nu vooral te focussen op wat voor míj op dít moment van belang is en dat is thuiswerken en buiten anderhalve meter afstand houden. Áls ik al buiten kom is het om boodschappen te doen of een wandeling te maken.

Geef een reactie