Vrouw en geluk

Aardig zijn of niet aardig zijn, that is the question

aardig zijn
Felice
Geschreven door Felice

Ken je die momenten dat je keihard moet kiezen tussen aardig zijn en niet aardig zijn ? Dat moment , die split-second waarin je besluit: ik ben aardig, ik doe het  of mooi niet, ik ben weg!

Ik had het vanmiddag, toen ik relaxed mijn dagelijkse ( nou ja bijna dagelijkse) wandeling maakte.
Op het fietspad tussen de twee huizenblokken, zag ik hem. Het mannetje. Zo noem ik hem al de sinds ik hier woon en dat is langer dan ik hier durf op te schrijven. Als ik hem bij een andere buurtgenoot beschrijf als “het mannetje” weten ze onmiddellijk wie ik bedoel.

in vroeger jaren

Het mannetje liep in vroegere jaren  met gestrekte armen achter zijn twee windhonden aan. Die zaten aan een korte riem en het mannetje liep daar dus op een drafje achteraan. Hij was wel zo aardig om ze lang en veel uit te laten, maar ze mochten nooit los…
Het trieste van dit verhaal is, dat dit soort honden een keer per dag een kwartiertje echt moeten kunnen rennen….Het mannetje had zich in zijn leven dus vele kilometers kunnen besparen.

Om lichaamsbeweging zat hij dus nooit verlegen, zelfs niet nu hij nog maar een hond heeft.
Maar er is wel iets anders waar hij wel om verlegen zit. En dat is een praatje. Een heleboel praatjes.
Kennelijk is hij heel eenzaam…Want ja, hoe leuk een hond ook is, hij geeft nooit eens commentaar op het journaal.

een babbel

En dus haalt het mannetje zijn praatjes op straat. En de meeste mensen zijn wel zo aardig om een babbel met hem te maken.
Ik doe het ook…Maar het vervelende is: ik vind hem dus niet aardig…Hij zit zo vol met de behoefte om een praatje te maken, dat hij vergeet te controleren of ik dat ook wel wil….

Vanmiddag kwam ik aankuieren, ik zag hem: helemaal alleen op dat fietspad, niemand om mee te praten… Aardig zijn of niet aardig zijn, dacht ik…..en schoot razendsnel een zijpad in….

Like

Over de auteur

Felice

Felice

Geef een reactie