fbpx
Vrouw en geluk

zeurtrien af

kritisch zijn
anneke de jong
Geschreven door anneke de jong

Dit wordt geen vrolijk artikel. Ik waarschuw je nu maar alvast. Dat je straks niet denkt: als ik dit had geweten dan was ik hier nooit aan begonnen. Want wat is er aan de hand? Ik stop met kritisch zijn. Ik ga genieten.

Jaren lang heb ik gedacht dat ik het onrecht wel even de wereld uit kon schrijven. Mensen waren immers kritische wezens, die zien dat heus wel, dacht ik vrolijk. Ik hoef ze er alleen maar even op te wijzen. Bovendien heeft de mens al veel eerder geleerd van waarschuwingen vooraf. Ja toch? Er waren genoeg momenten in de geschiedenis van de mensheid waarop het verkeerd dreigde te gaan.

De Ark van Noach bijvoorbeeld was daar een mooi voorbeeld van. Of wat dacht je van de tweede wereldoorlog? ‘Dat nooit meer!’ Riep iedereen. Vastberaden namen we ons voor dat dit de laatste oorlog zou zijn. Maar helaas. Kennelijk is het een gegeven dat het zoogdier ‘mens’ uitgerust is met het herhalen van gedrag ook al weet hij dat dit leidt tot vernietiging van zijn leefomgeving of verstoring van een vreedzame samenleving. En wat zou ik daar dan in mijn eentje aan kunnen veranderen?

kritisch zijn
kritisch zijn

En dus heb ik besloten om te stoppen met kritisch zijn en te gaan genieten. Mijn besluit kwam niet geheel onverwachts. Ik moet toegeven dat het ook ontstaan is uit lijfsbehoud. Steeds vaker kwam ik namelijk met mijn omgeving in botsing omdat ik met mijn observaties hun gemoedelijk voortkabbelend bootje behoorlijk deed schommelen en soms zelfs bijna liet omslaan. Ondanks mijn goede bedoelingen om hun te behoeden voor dat omslaan, ervaarden zij dat juist als het halen van een nat pak. Weg gemoedsrust! Weg goed humeur! Heb je haar weer met haar gezeur!

En dus besef ik dan nu eindelijk wat ik hun heb aangedaan in de afgelopen jaren. Iedere keer wanneer ze net aan het genieten waren van een heerlijke film, gesprek, lunch of wat dan ook, kwam ik weer met: ‘zeg, heb je gehoord van…’ en dan kwamen ze weer. De uiteenzettingen over het klimaat, de groeiende ongelijkheid, een overheid die niet te vertrouwen is enzovoort, enzovoort. Wat een draak ben ik geweest om al die leuke momenten voor hen te verpesten. En van mezelf natuurlijk. Want zeg nou zelf, als iemand je bij elk nieuwsbericht meteen een uiteenzetting geeft over de catastrofale gevolgen van dat bericht, dan wordt je daar toch niet vrolijk van?

Dus nu kijk ik weer om me heen met de ogen van het kind dat ik ooit was. Ik zie blije mensen in een fantastische wereld. En eindelijk zie ik ook dat iedereen heus wel zag wat ik zag en dat er al heel veel gewoon gebeurt om het tij te keren. ‘Het is maar wat je wilt zien,’ zeg ik nu tegen mezelf, als een terugval dreigt. ‘Er blijft altijd wel iets mis gaan maar zoveel meer gaat gewoon goed.’

Like
1

Over de auteur

anneke de jong

anneke de jong

17 reacties

Geef een reactie