fbpx
Vrouw en geluk

Wel of niet, op die weegschaal?

weegschaal
Felice
Geschreven door Felice

Het zit me al een hele tijd niet lekker: dat buikje, die broeken die niet meer lekker zitten. De schrik van dat beeld in de spiegel: ben IK dat?

Als puber was ik nog wel een tikkie mollig, maar na mijn twee en twintigste was ik gewoon mager. Niet eens slank. Vijftig kilo op een meter vijftig…dat is echt niet ruim bemeten.

Toen ik na het stoppen met roken 5 kilo aan kwam, kon ik dat lachend hebben.Maar toen stopte ik ook met menstrueren en klikte er nog 5 kilo aan.  En ik vind het echt niet leuk.

Er moet dus iets veranderen, maar wat?
Ik besloot nu eens een kloek besluit te nemen. Nu aan de slag met gewicht verliezen, niks niet wachten tot nieuw jaar. En er dan zo’n laf Nieuwjaars voornemen van maken. Nee, no time like the present…

Op weg naar de weegschaal

En zo zat ik een uurtje geleden in een triest zaaltje in het gemeenschapscentrum om de hoek.
Eens even kijken of Weight Watchers iets voor mij is.
Had ik toch wel eens gehoord dat iedereen voor het volle front van de zaal op de weegschaal moest gaan staan.
Dat is niet meer zo. Het mag nu achter in de zaal. Het gefluisterde “200 gram, 300 gram” vind ik nu niet direct aanmoedigend.

Naast me zit een pronte fraai opgemaakte dame. “Ik val een kilo per week af”, fluistert ze.
Kijk dat klinkt beter. Dan ben ik binnen een vijf weken precies waar ik wezen wil. Hmm, als iets te mooi is om waar te zijn, is het meestal niet waar…

De dame die de leiding heeft begint enthousiast te vertellen hoe je in een restaurant gezellig  kan eten, zonder dat je je klem eet. Allemaal dingen die een mens zelf ook heel goed kan bedenken.

Maar sympathiek is wel dat de nadruk ligt op: geniet wel van uit eten gaan. Als je alleen maar op de punten let ( bij de WW heeft elk product een punt ) dan kan je net zo goed niet uit eten gaan.
Dat is dan ook het prettige van deze methode: je verdeelt je eten in punten en eet per dag een bepaald aantal punten. Je kan dus bij wijze van spreken lunchen met appeltaart. Als je de rest van de dag maar binnen het punten aantal blijft..

Maar ja heb ik daar nu anderen voor nodig? Dat weet ik toch zelf ook wel…

Ik tob nog even verder….

 

lees ook: 12 ambachten, 13 ongelukken

Like

Over de auteur

Felice

Felice

6 reacties

  • Weegschaal kan soms heel demotiverend werken. Je kan het beter ‘meten’ met je kleding. Als dat beter of ruimer gaat zitten, dan gaat het de goede kant op.

  • Hier is het niet anders. Ik ben pas 30 en voel al dat ik de kilo’s niet meer kwijt raak door even wat minder te snoepen… Damn!! Dieeten is ook helemaal niet leuk!! Ik lijk 5 maand zwanger, niet leuk! Kleren passen is echt niet meer plezant, moeilijk om iets te vinden wat afslankt.

  • Ik ben op het moment zelf niet tevreden met mijn gewicht maar ik ga er wel regelmatig op staan om te kijken of ik de goede weg op ga.

  • Ik hoor ook altijd wel goede dingen van Weight Watchers. Ik ben inmiddels 48 en mijn lichaam is op zich beter in vorm dan toen ik 20 was. Ik zit te wachten wanneer het mis gaat, want dat schijnt dus rond deze tijd te gaan gebeuren?

  • Lastig is het he, ik merk et ook nu ik ouder word dat mijn figuur veranderd en mijn kleding toch iets strakker gaan zitten, nu ben ik zelf gewichtsconsulent maar met gezond verstand weet je heel goed wat je wel en niet kan eten, en daar past ook een appeltaartje af en toe tussen.

Geef een reactie