verlies

Verlies is altijd akelig, je bent iets kwijt, iets wat je had, wat bij je hoorde. En het is er niet meer. Dat doet zeer. En het laat een leegte achter. En wij moderne mensen , houden niet van leegte. Wij proppen alles vol. Onze huizen, onze kasten, onze agenda’s.. Alles vol, voor elke moment hebben we wel iets en als we niks hebben, hebben we altijd nog onze telefoon met Facebook.

Toen ik een paar weken geleden mijn hondje moest laten inslapen ervaarde ik ineens weer die leegte, als iemand ( mijn hond iets noemen gaat me te ver ) er niet meer is. Iedere keer wanneer ik de kamer binnen kwam, en hij lag niet meer op zijn kussen, dacht ik “o ja”. En stond ik even stil bij de leegte.

Toen vele jaren geleden mijn ouders stierven, had ik al geleerd ( maar ik was het vergeten )dat stilstaan bij de leegte, paradoxaal genoeg heel troostrijk kan zijn.
Even niets. Helemaal niets. Het geeft ruimte. En rust.

Verlies en ruimte

Misschien is ruimte wel het meest kostbare goed geworden van onze tijd.
In de meest letterlijke zin van het woord hebben we in dit land weinig ruimte. We wonen boven op elkaar. En vind jij maar eens een natuurgebied, waar je niet binnen een uur op een spoorbaan of snelweg stuit…
In symbolische zin hebben we misschien nog minder ruimte. Is er een huiskamer waar geen tv aanstaat? Waar  geen mensen achter een pc zitten. Of waar de muziek niet aanstaat ?
Al dat lawaai en gepraat, dat neemt ruimte in, de ruimte om tot rust te komen.

Ik vraag me wel eens af, of het gebrek aan ruimte ons niet bang heeft gemaakt voor verlies. Banger dan nodig bedoel ik. Niets maakt goed dat iemand er niet meer is. Maar als we ook nog bang moeten zijn voor leegte, dan maken het onszelf wel heel moeilijk.

We zouden de leegte en de ruimte moeten omarmen. Om het verlies de plaats te geven die het verdient. Door de leegte en de ruimte te vullen met herinneringen.

lees ook : bespiegelingen over bruggen

like Like
19 antwoorden
  1. Anne - Travelgoodies.nl
    Anne - Travelgoodies.nl zegt:

    Mooi verwoord! Ik duik af en toe de natuur in om wat ruimte voor mezelf te nemen. Het bos of lekker wandelen op het strand.

    Beantwoorden
  2. An
    An zegt:

    Mooie herinneringen zijn iets waar je je aan kan optrekken en maken het verlies draagklijker. Maar om over je verdriet te komen, moet je de nodige ruimte nemen. En tijd. Veel sterkte!

    Beantwoorden
  3. Anja
    Anja zegt:

    Sterkte met het verlies van je hond. Vaak ik het ook zo dat mensen door angst of verdriet de ruimte op willen vullen, Maar er zit absoluut waarheid in: mijn zoon zegt het ook elke keer: hier in Nederland is er geen ruimte, het is overal druk (opgegroeid in Suriname waar wel ruimte is ;)

    Beantwoorden
  4. Mirjam Hart
    Mirjam Hart zegt:

    Gelukkig heb ik nog niet vaak verlies van een dierbare meegemaakt. De gedachte alleen al maakt me angstig. Er zit zeker wat in, wat je zegt, maar ik hoop dat ik het nog een hele tijd niet hoef te ervaren…

    Beantwoorden
  5. Krystle
    Krystle zegt:

    Herinneringen zijn dan het mooiste bezit. Ik kan met zo’n leegte heel slecht omgaan. Goed om stil te staan bij de leegte ik ga dat ook proberen, misschien dat het helpt. Sterkte met het verlies van je hondje.

    Beantwoorden
  6. Julie
    Julie zegt:

    Ik ben mijn mama anderhalf jaar geleden verloren en kan me wel vinden in je tekst. Toch is de leegte voor mij niet het ergste maar eerder het gevoel dat ik overhoud bij de mensen die er nog wél zijn en die mijn verdriet niet altijd begrijpen of respecteren…

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

:bye: 
:good: 
:negative:  
:scratch: 
:wacko:  
:yahoo: 
B-) 
:heart: 
:rose:   
:-) 
:whistle: 
:yes: 
:cry: 
:mail:   
:-(     
:unsure:  
;-)