Vrouwen op pad

 Bespiegelingen over bruggen en zo…

bruggen
Felice
Geschreven door Felice

Laten we het eens over bruggen hebben, dat is een fascinerend onderwerp

Ik ging naar Bommel om de brug te zien.
Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden
die elkaar vroeger schenen te vermijden,
worden weer buren.

Het zijn de eerste regels  uit het beroemde gedicht van Martinuf Nijhoff: “Moeder de vrouw”

Het gaat in feite over een man die door die brug een schip ziet varen waarop een vrouw een psalm zingt.De schrijver meent in deze vrouw zijn moeder te herkennen..

Ik denk vaak aan deze twee regels als ik een mooie brug zie. Ik hou van bruggen. En ik denk Nijhoff met een genadeloze precisie heeft duidelijk gemaakt waarom bruggen zo mooi zijn: ze verbinden…
Moeiteloos kunnen we van de ene naar de andere kant. Compleet nieuwe mogelijkheden ontstaan.
Vind je het gek dat zijn moeder daar in eens, psalmen zingend verschijnt.?

Natuurlijk kan je in Nederland waar je over het algemeen dagelijks een paar bruggen  “neemt” niet altijd stilstaan bij de schoonheid van bruggen. Dan blijf je bezig. En als ik in mijn dorp A weer eens sta te wachten omdat de brug openstaat ( voor de zoveelste keer ) en ik mijn trein wil halen, dan zijn mijn gedachten verre van poetisch…

Toch, onderweg of in de trein, zal ik nooit onoplettend over een brug rijden. Ik leg mijn boek opzij en geniet van de wijdsheid van de rivieren en de uiterwaarden.
En als het even kan ook van de constructie van de brug. ( niet alle bruggen zijn even mooi )

Als het gaat om echt mooie moderne bruggen, dan is de Zwaan in Rotterdam mijn favoriete brug. Ik ben niet echt in Rotterdam geweest, als ik er niet overheen gelopen ben. Daarvoor stap ik rustig een paar haltes eerder dan noodzakelijk uit. Om vervolgens genietend de brug over te wandelen.

Elkaar terugvinden

Ik ben ook wel eens uit de auto gestapt en heb tegen manlief gezegd: haal me aan de overkant maar weer op.
De lieverd kent me: stak de brug met de auto  over en we vonden elkaar weer terug.

Tja als er een brug was geweest, dan hadden de twee koningskinderen elkaar wel kunnen beminnen.

Het waren twee koninghs kindren,
Sy hadden malkander soo lief;
Sy konden by malkander niet komen,
Het water was veel te diep

Bron 

Het verhaal loopt slecht af: zij verleidt hem om over te zwemmen, bij het licht van de kaars die ze aansteekt. Een oude heks blaast de vlam uit en de koningszoon verdrinkt…

Zie je: wij mensen hebben bruggen nodig.

lees ook : de hardloopster van Rotterdam

 

Like
137378

Over de auteur

Felice

Felice

15 reacties

Geef een reactie