fbpx
Vrouw en geluk

Soms heb ik last van mijn Calimero.

calimero
Felice
Geschreven door Felice

 

Met mijn lengte vind ik dat ook niet zo raar. Laten we eerlijk zijn: 90 % van de volwassen mensen is groter dan ik ben…
Maar….betekent het dan ook dat ik net als dat domme kuiken Calimero, zo af en toe zin moet hebben om te roepen: en dat is niet eeeeerlijk!!
Gelukkig heb ik het niet heel vaak. Je verongelijkt voelen en denken dat het iedereen wel voor de wind gaat en jou niet, het is een zinloze bedoening.
Het enige wat je er mee wint, is dat je je een dom kuiken voelt.

Toch denk ik stiekem dat iedereen het wel eens heeft. We worden daarin ook flink geholpen door onze “het gaat goed” cultuur. Let maar eens op. Vraag aan een willekeurige kennis: “hoe gaat het?”
Je zal toch gewoon stijl achterover vallen als iemand zegt : “nou, beroerd”.
Dat soort info krijg je hooguit van goede vrienden. En die moeten nog uitkijken. Als ze te vaak klagen, hebben we de neiging ze te mijden…
Dan denken we bij onszelf: “Heb je haar weer. Altijd wat te zeuren”

De balans

De balans tussen eerlijk zijn en zeuren, is best een lastige, vind je niet?

Social media zijn in dat opzicht ook niet wat je noemt behulpzaam. Allemaal Joepi-de-poepi berichten. En nooit eens een foto van een volledig ontplofte keuken. Het lijkt wel of iedereen de lekkerste gerechten tevoorschijn kan toveren, zonder een pan smerig te maken..En dat is niet….

Over lekkere gerechten gesproken: iedereen zit ook de hele tijd maar op terrasjes en in restaurantjes… Zij kunnen dat kennelijk betalen. En dat is niet…

Haak en andere werkjes lukken altijd briljant en kinderen lachen altijd blij…
Allemaal voer voor  Calimero..

Ik hou op er over te schrijven. Ik ga koffie drinken. Met een koekje. In mijn zojuist gesopte keuken. En om anderen geen Calimero gevoel te bezorgen, zet ik het mooi niet op social media!

lees ook Voor de….

Like

Over de auteur

Felice

Felice

12 reacties

Geef een reactie