fbpx
Vrouw en geluk

Ik geloof dat ik verslaafd ben…

verslaafd
Felice
Geschreven door Felice

Het duurt even voor je jezelf de vraag stelt: ben ik verslaafd?

Maar wanneer ik naar mezelf kijk, kan ik het niet langer ontkennen. De waarheid moet eruit.
Ik vertoon duidelijk verslavingsverschijnselen.

Zo merk ik bijvoorbeeld dat ik me erg verheug op het moment dat ik weer mag.
Ik moet ook bekennen dat ik gebruikersmomenten inplan en….het wordt nog erger, verzin hoe ik het allemaal nog veel leuker kan maken. Meer, meerm meer!

De gedachte dat iemand mij dit af zou kunnen nemen, zorgt voor onrust. En erger: voor boosheid.
“Dat gaat mij niet gebeuren!” Je kan wel stellen dat in mij het idee heeft postgevat, dat ik niet meer zonder kan. En dat is toch echt het kenmerk van een serieus verslaafd zijn.

Voor zover ik weet, is het op dit moment niet verboden wat ik doe. Maar wat gebeurt er als het wel zover komt. Ik hou mijzelf voor dat er ook mindere horror scenario’s denkbaar zijn. De regering zou kunnen besluiten het extra te belasten. Dat doen ze met alcohol en tabak tenslotte ook. En gezien alle Corona uitgaven, ligt het in de lijn der verwachting dat de staatskas gespekt moet worden.

Mijn mate van verslaving meet ik af aan mijn grote bereidheid tot betalen. En stiekem denk ik: misschien houden anderen er dan wel mee op. Neer ruimte voor mij!
Want ik ben echt de enige niet hoor. Denk dat maar niet.

Ik zie ze, mijn mede verslaafden, als ik op pad ben. En ik herken ze aan hun opgewekte blik en doelgerichte tred. Echt hoor een verslaafde wandelaar ziet er heel anders uit als iemand die even een boodschapje gaat halen. Of een frisse neus halen.

Wij verslaafde wandelaars genieten van het lopen, kicken op de kilometers die we maken. Op de slimme, mooie en leuke routes die we in ons eigen dorp of stad ontdekken.
De frisse lucht ademen we gulzig in, zelfs als het regent. We trekken er zonder aarzelen aparte schoenen voor aan, met stevige zolen en dikke sokken. Alles om maar zo lang mogelijk te kunnen genieten….

Echt hoor, als deze verslaving onmogelijk wordt gemaakt, ga ik gewoon in een grote zwarte cape over straat. Dan val ik vast niet op….

lees ook eens: waarom zit ik candy crush te spelen

Like

Over de auteur

Felice

Felice

8 reacties

Geef een reactie