Vrouwen op pad

World letter writing day : brief aan de NS

lieve ns
Felice
Geschreven door Felice

Het is vandaag world letter writing day. Tijd dus voor een brief aan de NS. Hoe zal ik beginnen…nou vooruit, toch maar ….Lieve NS…

Lieve NS…

Dit is een mooi moment om je een brief te sturen.
Wij hebben tenslotte al een lange relatie, jij en ik. Sterker nog, ik durf wel te zeggen : een levenslange relatie. Immers, toen ik kind was, waren we bijna buren. Als de spoorbomen dicht gingen, en je liep hard, dan haalde je de trein nog…
Nou ja, als je al een kaartje had, natuurlijk. Want toen kocht ik nog kaartjes bij je. Nou ja, dat is een dichterlijke vrijheid . Papa kocht de kaartjes.

Je had toen, lieve NS de geur van avontuur om je heen hangen. Behalve letterlijk, jeetje wat kon jij stinken zeg, ook figuurlijk. In een Trein stappen en ergens naar Toe gaan. Dat was een daad. Dan gebeurde er iets. Vanaf dat ik ongeveer 10 was, bereed ik je alleen. Dan voelde ik me groot en volwassen. Een heerlijk gevoel.

Maar in  mijn tienerjaren kwam de klad in onze relatie. Toen je dagelijks nodig had, begon je vies tegen te vallen…Je was niet zelden te laat, je had met grote regelmaat geen ruimte voor me…
En terwijl ik dat dapper allemaal accepteerde, was jij genadeloos als ik eens iets fout deed. Abonnement thuis laten liggen, of zo…

Heel aanstellerig, begon je ook je naam te veranderen. Was je vroeger gewoon sneltrein, of stoptrein nu werd je intercity en sprinter. Pretentieus hoor. En laten we eerlijk zijn, met het woord sprinter maakte je je zelf gewoon belachelijk. Wat bezielde je toch : door de naam te veranderen, verander je het beestje niet hoor!  En geloof mij: die sprinter sprint echt niet. Die boemelt als de oude stoptrein van dorp naar dorp…

En was het nou bij die aanstellerige namen gebleven…dan lieve NS, had ik het je nog wel vergeven. Maar ook met de kaartjes wist je werkelijk geen maat te houden. Dat je ze niet meer in die oude bakken wilden, waar papa ze nog kocht, vooruit, dat snap ik. Een mens moet met zijn tijd mee gaan.
Maar dat je ze in pinautomaten verstopte, die je ook nog zo op de zon zette dat je niet eens kon lezen, wat je plaats van bestemming was…Nee dat deed onze relatie echt geen goed.
Je hebt de kaartjes ondertussen maar helemaal afgeschaft. Maar niet nadat je goed had nagedacht hoe je met dit nieuwe systeem zo goed mogelijk aan me kon verdienen..

Eigenlijk, lieve NS is er tussen ons, sinds mijn pubertijd, tientallen jaren geleden, niets veranderd.
Schaam je je niet een beetje ? Zou je me niet gunnen dat ik weer het grote avontuur ervaar, wanneer ik in een Trein stap? Sterker nog, zou jij er niet eens aan moeten werken dat iedereen dat ervaart die in een trein stapt??

Lieve NS, denk daar maar eens over na.

Liefs

Je trouwe reizigster.

 

Like

Over de auteur

Felice

Felice

16 reacties

Geef een reactie