Vrouw en trends

Wintertiepje.

winter
Geschreven door Nori78

Ik ben een wintertype. Ik hou van de winter.

Meer nog van Kerstmis en dat valt toevallig in de winter. Ik ben ook in de winter jarig, 30 december. Of dat ermee te maken heeft is onbekend (hier zijn wel studies naar verricht maar een eenduidig resultaat is hier niet uitgekomen). Ik hou ook wel van de zomer, lekker buiten zijn, korte kleren, deuren open, lang nog buiten kunnen zijn maar het haalt het niet bij kaarsjes, verwarming, dikke sokken. Ik vorm hiermee een uitzondering op de crowd, maar het is. Het is nu begin september en ’s avonds merk ik al dat het vroeger donker wordt, kaarsjes zijn al een paar keer aan geweest!

Ik ben geboren in de winter van 78/79. Op het moment dat ik werd geboren was er nog niet zoveel aan de hand maar een dag later lag er ontzettend veel sneeuw. Toen mijn vader mij aan moest geven, kwam hij vast te zitten, kilometer van huis, en is hij onverrichter zake weer naar huis gekeerd. Toen kon je je dit nog boetevrij veroorloven. Van collega’s hoor ik vaak verhalen over de ijzelperiode van februari ’79. Allemaal stuk voor stuk prachtige verhalen.Genietsels.

Ook winter verbroedert

In de zomer zijn mensen vaak buiten en vrolijk maar ook de winter verbroedert. Ik reis bijvoorbeeld met de trein naar mijn werk. In de winter is er vaak wat aan de hand waardoor de trein niet of niet op tijd rijdt. Samen klagen. Praten met mensen met wie je eerder niet praatte. Of met wie je niet had gepraat als de trein op tijd had gereden. Uit zo’n contact heb ik een vriendin overgehouden. Op dit moment zien we elkaar bijna nooit meer omdat zij nu op andere tijden reist maar af en toe, zitten we weer bij elkaar in de trein en dan pakken we alles op van waar we het de vorige keer hebben gelaten: leuk!

Ga ik skiën?

Ik heb verder niks met schaatsen of skiën. Ik ga komend voorjaar voor het eerst skiën; of nouja, ik ga een week met wintersporters naar Winterberg. Of ik zelf ook daadwerkelijk op de lange latten ga, dat kan ik me nog een tijdje bedenken. Ik ben niet zo goed met mijn voeten niet direct op de grond.

Rolschaatsen

Vroeger had ik rolschaatsen. Op een ochtend, nadat ik had gedroomd dat ik enorm goed kon rolschaatsen, wilde ik op mijn rolschaatsen naar school maar…..waar waren ze?? Overal gezocht. Volgens mijn moeder kwam het omdat ik ze niet goed had opgeruimd. “Huh?”, dacht ik bij mezelf. Ook al had ik ze niet goed opgeruimd dan had ik ze nu wel gevonden moeten hebben omdat ik o-ver-al heb gekeken. Ze haalde haar schouders op. Jaren, jaren, nee echt járen later vertelt ze me dat zij ze had weggepakt omdat ze mij had zien “rolschaatsen”. Eerder had ik mijn schedel tot tweemaal toe gebroken, overigens niet door een ongelukje met rolschaatsen. Zij vond dat ze mij tegen mezelf moest beschermen. Terecht, zeg ik nu. Ik vind dat nu een enorm leuk verhaal maar volgens mij was ik toen best wel boos!!

Contact met de grond

Jullie begrijpen: direct contact met de grond is voor mij het beste. Indirect kan en is soms ook echt mogelijk, bijvoorbeeld op de fiets of in een auto. Skates, skeelers of schaatsen zijn niet aan mij besteed. Wellicht de ski wel? Ik ga het meemaken. En trouwens, ik kan beginnen in een kleuterklas. De ervaren wintersporters kijken vooral daar al enorm naar uit. Het leukste lijkt hen dat ze me dan ook echt moeten zoeken omdat ik qua lengte niet boven mijn klasgenoten uitkom. Dus! Dit stram stuk hout gaat skiën! Denk ik.

Like
2

Over de auteur

Nori78

19 reacties

Geef een reactie