poes

Onze poes doet poezendingen…Het kleine, ondeugende onderdeurtje dat vorig jaar bij ons kwam wonen had weinig opvoeding genoten. Haar moeder was triest genoeg overreden toen haar kittens nog geen vier weken oud waren. Ze werd door ons in de watten gelegd met kittenmelk, natvoer en een heleboel aandacht. ’t Is leuk om te zien hoe ze op ons gericht is. Roep maar ‘Kom poes!’ en ze dribbelt achter je aan naar de keuken. Alwaar ze weer verwend wordt met kastensnoepjes…

poes


Ze heeft álles wat niet mag al uitgevreten. Planten uitgraven (en verstoppen), in de gordijnen hangen, via je broekspijp op het aanrecht klimmen, en yep… de bank als krabpaal gebruiken terwijl er toch echt twee officiële krabplanken pal naast stonden. Qua eten is ze nogal nuffig. Brokjes met kippensmaak? Nope. Natvoer met rund? Ook niet. Ze haalt zelfs haar neus op voor een vers stukje vlees. Alleen voer met tonijnsmaak kan haar goedkeuring wegdragen. 


Als kitten bleef ze natuurlijk keurig in de tuin. Om te voorkomen dat ze via het metalen vlechtwerk van de schutting naar de buren zou klauteren, hebben we zelfs de hele tuin (30 meter lang) voorzien van kunststof schuttingwerk. Dat zou haar tegenhouden. Dachten we. Ze springt nu met gemak op de palen en laat zich aan de andere kant op straat ploffen. En daar begint het jagen! Normaalgesproken meldt ze zich even met zachte poezengeluidjes als ze weer terug komt, maar met een buit in de bek schiet ze direct de woonkamer in.

poes


Een paar maanden geleden begon ze bescheiden met wat krekels thuis te brengen. Wat een lol, telkens haar poot op ’t arme beest. Sprinkhanen, die hier in Spanje toch gauw zo’n 10 cm zijn, vindt ze wat ingewikkelder. Ze ontsnappen nogal eens, zodat wij telkens verrast worden door grote groene exemplaren in de gordijnen. Eenmaal heeft ze zich stevig vergist en nam een wesp revanche door haar in haar snoet te steken. De poes vindt ons blijkbaar beroerde jagers, want ze brengt steeds grotere cadeaus. Een roodborstje, een paar baby mollen. 

We vroegen ons gisteren af wanneer ze met een muis thuis zou komen. Nou, vandaag dus…! Terwijl ik rustig achter mijn laptop zat te werken, hoorde ik gescharrel in de hal. Een doodsbange muis probeerde aan ons poesje te ontsnappen. Ze renden achter elkaar de woonkamer in en met een stevige klap deed ik de deur dicht. Laat ik nou geen zin hebben in muizen tussen de Happy Hippie style harembroekjes! Een paar minuten later checkte ik de stand van zaken in de kamer en zette de schuifpui wagenwijd open. Nu maar duimen dat ’t een slim muisje is..

lees ook: controleren vrouwen hun gezondheid te weinig

Like
9 antwoorden
  1. Frederique
    Frederique zegt:

    Ik heb het een keertje gehad, gelukkig was net op dat moment een vriendin op bezoek die de kat en muis weer de tuin in stuurde. Ik sprong namelijk mooi op een stoel en was niet van plan om eraf te komen!

    Beantwoorden
  2. Janet
    Janet zegt:

    Een echte, eigenwijze poes zo te lezen, leuk zeg. En die muis zat er natuurlijk een keer aan te komen haha, hopelijk is ie er zonder kleerscheuren vanaf gekomen.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

:bye: 
:good: 
:negative:  
:scratch: 
:wacko:  
:yahoo: 
B-) 
:heart: 
:rose:   
:-) 
:whistle: 
:yes: 
:cry: 
:mail:   
:-(     
:unsure:  
;-)