Vrouw en trends

Vooruitgang, hou hem tegen!

genoeg
anneke de jong
Geschreven door anneke de jong

Vooruitgang, hou hem tegen!

Ooit, misschien niet eens zo lang geleden, moet iemand gedacht hebben: neem de mens uit handen wat hij zelf kan doen en laat hem (of haar) er vervolgens voor betalen om het weer terug te krijgen. Dan creëren we werk en banen voor heel veel mensen. En zie, de markteconomie was geboren. Een logisch gevolg daar weer van was dat er bedrijven ontstonden, die hun diensten aan gingen bieden voor zaken die we eerst gewoon zelf deden. Zaken die dicht bij de kern van ons bestaan stonden. Voorbeelden hiervan zijn er genoeg.

de groenteboer

De groenteboer kwam in de plaats voor, nee niet onze volkstuin, maar voor het ‘hofje in onze eigen tuin’, waarin we vanaf het vroege voorjaar tot in de late herfst zelf onze groenten verbouwden. We waren vindingrijk in het bewaren van groenten voor in de winter. Potten vol met jam, weckflessen vol met groenten, kelders vol aardappelen, appels en peren, hielpen ons de winter door. De groenteboer was er alleen om de tekorten aan te vullen, voor de afwisseling en voor de mensen in de stad die niet beschikten over een tuin.

de kruidenier

De kruidenier van toen is niet te vergelijken met de huidige supermarkten. Wie kan zich nog een kruidenier herinneren in een Tiny winkeltje van pakweg tien bij acht meter, waar een vriendelijke meneer vanachter een toonbank vroeg wat je nodig had en het dan ook nog zelf voor je pakte uit de schappen achter hem. Aten we vroeger dan te weinig? Was die winkel daarom zo klein? Ik ben geneigd te zeggen: nee, we aten genoeg. Ik kende niemand die honger leed. Maar als ik nu lees dat het aantal mensen met obesitas schrikbarend stijgt, denk ik toch dat we veel meer zijn gaan eten! Zijn die winkels van nu daarom zoveel groter dan het kruidenierswinkeltje van toen? Zeker, maar ik denk niet dat dit de enige reden is.

De reden daarvan is dat onze markteconomie een op hol geslagen vrije markteconomie is geworden waarin twee uitgangsprincipes centraal staan. ‘Genoeg is te weinig’ en ‘onze behoeften moeten begeerten worden’.

de reclame industrie

Dat dit zo is bewijst de reclame industrie. Op allerlei manieren wordt ons duidelijk gemaakt dat we echt niet kunnen zonder… Slogans als, ‘omdat jij het waard bent’ of ‘je bent toch niet gek’ overtuigen ons van de noodzaak tot aanschaffen van spullen van tijdelijke aard. Want de economie moet blijven draaien in de ‘Hebwereld van Ik en Nu’. De reclame industrie is misschien wel de grootste industrie geworden. Wat dacht je van voetballers, tennissers die miljoenen verdienen door alleen maar een bepaald merk sportkleding aan te trekken. Staat dat in verhouding tot wat jij en ik verdienen met 36 uur hard werken per week?

Maar is het dan niet goed dat iedereen werk heeft? Natuurlijk is dat goed. Een mens is gebaat bij een dagbesteding die zin geeft aan zijn bestaan. Ik heb ook niets tegen een markteconomie. Integendeel. Ik heb alleen iets tegen een vrije markteconomie zoals die zich heeft ontwikkeld tot een doordenderend monster. Kan het anders? Ik denk van wel.

als genoeg nu eens genoeg zou zijn..

Als genoeg nu weer eens genoeg zou zijn. Als iedereen heeft wat hij nodig heeft. Dan blijft er tijd over om te doen wat echt nodig is. Waar we echt voldoening uit halen. Dat wordt wel even zoeken want het pad terug is bezaaid met het afval van onze overvloed.

Dat afval scheiden is niet de oplossing. Het afval opruimen en het pad terugvinden naar de kern, dat is de oplossing die ons ook vrijwaart van zich steeds met regelmaat opvolgende crisissen en het daarmee gepaard gaande vernietigen van ons eigen werkelijke geluk en dat van moedertje aarde.

We hebben teveel van alles maar komen schromelijk tekort! En als genoeg niet meer genoeg is kan je blijven proppen.

Oeps! Ik hoor de moralist spreken in mij. Maar ik vind de aarde waarop wij leven zo uniek en zo bijzonder dat ik het niet kan laten om het af en toe daarover te hebben. Omdat ook ik anders maar doordender op de weg geplaveid met ‘moetens’.

Vooruitgang! Hou hem tegen!

lees meer van anneke de jong

©annekedejong

Like

Over de auteur

anneke de jong

anneke de jong

12 reacties

  • Hmmm ik kan je volgen, maar ben het ook niet helemaal met je eens. Of misschien bedoelen we wel allebei hetzelfde maar op een andere manier. Alleen is zo’n comment veldje veel te klein. Het kan een interessante discussie zijn.

  • Ik denk dat iedereen wel dingen kan benoemen die anders zouden moeten kunnen. In hoeverre heb je daar dan grip op. Ik denk dat het een niet te stoppen fenomeen is. Net zoals Isa aangeeft zijn dit onderwerpen waar je wel uren over kunt praten ;-) Toch wel goed dat je met je verhaal mensen even weer aan het denken zet. Ik vond het ieder geval wel leuk om even te lezen! bedankt

  • Ik ben het met jullie reacties eens. Je kan er uren over praten en dan nog verandert er misschien weinig. En misschien moet ik dat ook maar accepteren. Dat zou wel rustiger voor me zijn. Dank voor lezen Naomi, Mario en Isa.

  • Ik denk dat vooruitgang goed is maar aan elk voordeel zit zo een nadeel en dat is soms erg irritant. Zelf heb ik nooit ervaren van de groenteboer of de old school way hoe een kruidennier werkt dus dat is voor mij echt bizar om voor te stellen dat het zo ging.

  • Het faillissement van het kapitalisme kun je uitdrukken in 1 woord: groei! Ongebreideld blijven groeien kan nooit goed gaan en we beginnen er de eerste tekenen al van te voelen.

    • oh, hoe waar is dit. Gelukkig is de mens vindingrijk. Of is de golfbeweging die al miljarden jaren bestaat, iets buiten ons om en gaat het allemaal vanzelf? Zijn we kleiner dan we denken? Wat een wonderlijke planeet is het toch waarop wij verblijven.

  • Vooruitgang is goed, zolang je maar zelf blijft nadenken in hoeverre je er in mee gaat. Je hoeft die dingen niet te kopen die je worden opgedrongen. Dat hoeft alleen als je je ook echt laat beïnvloeden door die slogans, waar ik mij niet door aangesproken voel. Blijven hangen in oude tijden is ook niet goed!

  • Ik ben deels eens, deels oneens. Ik ben wel voor de groei en vooruitgang in een mens zijn leven doordat dit de mens doet ontplooien. Maar over het punt van ‘we hebben nooit genoeg’ ben ik wel eens. De appreciatie voor hetgeen we wel hebben verdwijnt meer en meer en dat is wel spijtig.

Geef een reactie