fbpx
Vrouwen op pad

Onbereikbaarheid

onbereikbaarheid
Felice
Geschreven door Felice

Dit blog is en ode aan het  onbereikbaar zijn.

Een ode aan Malle Pietje die het bordje van zijn winkeltje omdraaide en dan stond er: ik ben even weg.

Geen sorry, geen om half twee gaan we weer open. Gewoon weg. Ik weet niet hoe lang, we zien wel.
Vroeger, en dat is veel korter geleden dan je denkt, was je voor iedereen onbereikbaar als je ging wandelen.

op pad…


Een ieder die vaker stukjes van mij heeft gelezen, weet dat ik graag een flink stuk mag gaan stappen.
Dan ben ik bij voorkeur onbereikbaar. Als ik loop, dan loop ik. Dan kijk ik langs beeldschone stukjes Nederland, haal diep adem en snuif zo’n weiland met bloemen en grassen, een slootje en koeien diep in me op. En parkeer het vervolgens ergens in mijn hersenpan, om op een ander moment weer op te kunnen roepen. ( ik vind het zonde om maar een keer van een mooi plaatje te genieten)
Er zijn ook keren dat ik met andere mensen wandel. Loop ik met R dan wijst hij me op vogels, waar ik de naam niet van ken. Loop ik met B dan ziet zij overal paddenstoelen in het gras, paddenstoelen die ik over het hoofd had gezien! Of ik loop met manlief en dan filosoferen we wat en kijken de zwaluwen na, die over het weiland buitelen

Met andere woorden: als ik wandel heb ik geen aandacht meer over voor bereikbaarheid.Dan wil ik niet multitasken, ook al kan het als geen ander. Laat ik klip en klaar en pijnlijk eerlijk zijn: dan wil ik onbereikbaar zijn, ja ook voor jou.

“Laat je je telefoon toch thuis”, zal je zeggen.
Maar daar begint het gedond*** al. Telefoon mee, ja of nee? Keuze ! Beslissing! Hadden we vroeger, geen last mee.

En als een telefoon alleen een telefoon was, dan was de keuze simpel: dan liet ik hem thuis. Maar een telefoon is veel meer dan dat…Er zit een gedetailleerde kaart op, dat kan voorkomen dat je de verkeerde afslag neemt.
Je kan er buslijnen op vinden, dat kan voorkomen dat je 55 minuten op de bus moet wachten…( dit is ervaring)
Nee ervaring heeft ons inmiddels geleerd, dat een telefoon je vriend kan zijn bij lange afstandswandelingen.
Ik neem hem mee, ik aarzel daar niet langer over. Maar het geluid zet ik uit. Ik blijf lekker onbereikbaar

Like
1

Over de auteur

Felice

Felice

Geef een reactie