Vrouwen op pad

Ik ben thuis hoor! Marjan Knippenberg

berichtje
Felice
Geschreven door Felice

Een bevriende overbuurvrouw zwaait naar me terwijl ze langsrijdt. “Wil je mee of liever niet?” vraagt ze door het open raampje. “Nee, doe maar niet.” zeg ik.“Maar bedankt!”. Ze weet dat ik niet kan bloggen als zij me meeneemt. En ik hoop de honderdste blog te halen voor de winterstop, dus ik neem de gok en sla haar aanbod af.

Donker

Het wordt nu wel heel snel donker en ik moet best een tijdje wachten, dus ik begin te twijfelen of het wel zo’n goede beslissing is geweest om niet met haar mee te rijden. Zoals altijd op dat soort momenten weet ik mijn gepeins en ongeduld te stoppen door bewust te gaan vertrouwen op wat er gaat gebeuren. “Dit is de bedoeling…wacht nou maar rustig af, komt goed.” zeg ik tegen mezelf.

Dan wenkt een meisje op de passagiersstoel naar me, terwijl de chauffeur een plek zoekt om voor me te stoppen. Ik stap dankbaar achterin.

Oma

Het zijn vader en dochter. Ik schat haar begin 20. Ze gaan naar oma. Die woont ook in de Weezenhof. Zij zelf wonen nu in Hatert, maar hebben wel heel lang in de Weezenhof gewoond. “Tot mijn zevende” zegt het meisje. Ze is de jongste van drie meiden.

School
We praten wat over de wijk en de basisschool. “Wij zaten eerst op een Jenaplan school in de Weezenhof. Maar die ging weg en daar kwam toen de Prins Claus school voor in de plaats.” vertelt ze. Dat is de school waar mijn kinderen nu naartoe gaan.

“Toen zijn wij naar een Jenaplan school in Malden gegaan.” voegt ze eraan toe. Zo, dat lijkt me een hele logistieke organisatie met drie kinderen. “Viel wel mee” zegt de vader zachtjes. “We hadden zo’n carpoolschema met andere ouders.” voegt hij eraan toe. Ze bleken met een hele groep kinderen de overstap naar Malden te hebben gemaakt.

Jenaplan
“Waarom gingen jullie toen naar Malden?” vraag ik. “Nou, mijn ouders wilden persé dat we naar een Jenaplan school gingen.” vertelt ze. “Dat vonden ze beter” zegt ze. Vader zegt de hele rit niet zoveel maar voelt nu blijkbaar wel de behoefte om die keuze nader toe te lichten. “Ja, die nieuwe school had best een flinke religieuze insteek. Zo’n school waar de bijbel open ligt vooraan in de klas.” zegt hij. Kijk. Ik begrijp het. Dat lijkt me inderdaad nogal een grote overgang.

Berichtje

Als ik thuiskom is het echt donker. Ik stuur de overbuurvrouw een berichtje “Ik ben thuis hoor!”. Ik krijg een berichtje terug van haar “Oh, gelukkig. Vond het wel heel raar om je te laten staan.” Snap ik. Maar komt altijd goed.

lees meer van Marjan Knippenberg: zes minuten wachten op geluk

Like

Over de auteur

Felice

Felice

Geef een reactie