Wandelen op je dooie gemak

Wandelen op je dooie gemak…. het is heerlijk. Wanneer heb jij dat voor het laatst gedaan?

het zonnetje

De vraag stellen is haar beantwoorden: een uur geleden dus.
Het zonnetje lokte me het huis uit. De afwas, die dringend  uit de vaatwasser bevrijdt wilde worden, legde ik het zwijgen op. Het boek wat ik geboeid aan het lezen was, ging even op de stapel Later.

Om niet helemaal het gevoel te hebben, dat ik aan het spijbelen was, nam ik wat kopieën van recepten mee, die ik aan een vriendin beloofd had en weg wandelde ik.
Het zonnetje was zo heerlijk, het was zo’n feestje om buiten te zijn.

De vriendin woont twee straten verder, ik hing het tasje met de recepten aan haar deur en wilde beginnen met een stevig potje wandelen: goed voor de conditie.

wandelen op je gemak

Het zonnetje en de absolute lentelucht hielden me tegen: het was geen weer voor snelwandelen.
Het was weer om op te wandelen op je dooie gemak. Terwijl ik zo door die oersaaie straten van het dorp A waar ik woon, de lente liep op te snuiven, kwam ineens een oud woord in me op. Kuieren.
Ken je het?

Volgens mij is het een volkomen in ongebruik geraakt woord. Dat is om twee redenen niet raar.
Woorden raken in ongebruik: bakvisch om er maar een te noemen, werd een puber en is nu een tiener  of andersom)
Mode is niet de enige reden waarom we een woord vergeten, het kan ook zo zijn, dat het woord haar bestaansrecht heeft verloren. Wie gaat er nu nog naar de kruidenier? Niemand, want hij is een supermarkt geworden. Wie kuiert er nu nog? Wie wandelt er op zijn gemak van A naar B?
Zo maar, omdat het kan? Omdat de zon schijnt, omdat je even wil spijbelen?

Jij niet, in ieder geval….jij bent dit stukje aan het lezen. Stop er snel mee en ga lekker kuieren !
Maar pas op he, ik heb liever niet dat je de kuierlatten neemt!