De leeuw is los
De leeuw is los, de leeuw is los, hij loopt al door de stra-ten: hij wil naar ’t Amsterdamse bos, dat heb ik in de ga-ten….
Een, twee, drie, vier en ….zingen maar !
Ken je het nog? Het is een liedje van Annie Schmidt, wij hadden het thuis op een singeltje (een kort speel plaat) en we draaiden het grijs.
Het zong zo lekker mee. Ik heb het hier onder even gepost, dan kun je het zelf uitproberen. De uitvoering is niet van de Leidsche Sleuteltjes zoals vroeger, maar deze kinderkelen kunnen er ook mee door. (dat geldt niet voor elke uitvoering) En doe het nu maar gewoon, dan zal je zien dat ik gelijk heb.
Wat is dat toch voor iets raars met je geheugen, dat ik niet meer weet wat de hoofdstad van Tanzania is, maar moeiteloos een kinderliedje van 55 jaar geleden meezing?
Wie het weet mag het zeggen. Nou ja dat is te zeggen… troost me niet met Alzheimer Light, dat doe ik zelf wel…
het leuke van de leeuw is los
Het leuke van de leeuw is los, is natuurlijk het lekkere dwarse. Alle grote mensen zijn bang van de leeuw, de politie agent rent er zelfs vandoor. Maar Jan, loopt op de leeuw af en geeft hem een suikerklontje en een aai over de bol. Waarna de leeuw zich zoet en braaf weer naar Artis laat terug brengen.
Dat vond ik leuk, dat vind ik leuk. De dingen die we wel onthouden zijn vast en zeker niet voor niks. Zou het niet zo zijn, dat dat ons iets over ons zelf vertelt?
Dat wordt een boeiend zelf onderzoek. Laten we eens opschrijven welke liedjes, boeken, verhalen en films nog in ons hoofd hangen. Om vervolgens eens te kijken, of je er een gemeenschappelijke noemer voor kan vinden.
Ik heb al wel een vaaaag idee, wat ik tegen zou kunnen komen…..
lees ook eens: vroeger was alles beter










